Η πιο αποτελεσματική από όλες τις προς το παρόν γνωστές μεθόδους μεγέθυνσης πέους είναι η χειρουργική διόρθωση. Άλλες μέθοδοι είτε δεν αποδίδουν (θαυματουργές αλοιφές, κομπρέσες, συμπληρώματα διατροφής) είτε έχουν βραχυπρόθεσμο αποτέλεσμα (αντλία κενού - εφάπαξ χρήση, ενέσεις - έως 12 μήνες + πιθανότητα παρενεργειών). Μια συντηρητική μέθοδος είναι η χρήση μιας ειδικής συσκευής επιμήκυνσης πέους, μιας επέκτασης, η οποία υποβάλλει τους μαλακούς ιστούς του στυτικού ιστού και τα αιμοφόρα αγγεία σε βαθμιαία τέντωμα, αλλά πρέπει να φορεθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα (πάνω από έξι μήνες) χωρίς χειρουργική επέμβαση.
Η συνδεσμοτομή του πέους είναι μια σχετικά απλή φαλλοπλαστική επέμβαση που σας επιτρέπει να αυξήσετε το μήκος ενός αναπαραγωγικού οργάνου που λειτουργεί κανονικά.
Κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης, το εσωτερικό μέρος του άξονα του πέους, που είναι κρυμμένο στο υποδόριο λίπος, εκτίθεται με την κοπή του χόνδρινου συνδέσμου που τον συνδέει με το ηβικό οστό. Ο περιορισμός που αφαιρείται έτσι επιτρέπει στο γεννητικό όργανο να επιμηκυνθεί κατά 3-5 cm. Για να αποτραπεί η προσκόλληση της ταινίας στην προηγούμενη θέση της κατά μήκος της γραμμής τομής μετά την επέμβαση, χρησιμοποιούνται συσκευές έλξης, αλλά για πολύ μικρότερο χρονικό διάστημα από ό,τι με τη συντηρητική θεραπεία.
Η συνδεσμοτομή του πέους σας επιτρέπει να αλλάξετε τις φυσιολογικές παραμέτρους του πέους για όλη τη ζωή. Αυτό έχει θετική επίδραση στην ψυχοσυναισθηματική σφαίρα ενός άνδρα και στη σεξουαλική του ζωή.
Υπολογίζεται ότι συνολικά πραγματοποιήθηκαν 15.414 επεμβάσεις συνδεσμοτομής παγκοσμίως, με σχεδόν μία στις πέντε επεμβάσεις να γίνεται στη Γερμανία.
Αυτή η επέμβαση είναι πολύ πιο εύκολη, πιο ασφαλής και λιγότερο δαπανηρή από μια πρόσθεση πέους. Ωστόσο, εάν ένας άνδρας υποφέρει από σοβαρές μορφές στυτικής δυσλειτουργίας εκτός από το μικρό μέγεθος του πέους, μπορεί να είναι αναποτελεσματικό.
Σημειώσεις
Η συνδεσμοτομή γίνεται μόνο σε ενήλικες ασθενείς και μπορεί να ενδείκνυται σε παθολογικές περιπτώσεις για λόγους υγείας:
- συγγενής ή επίκτητος πολλαπλασιασμός του συνδετικού ιστού του συνδέσμου του πέους, ο οποίος εμποδίζει την ανόρθωση του πέους σε στύση και κάνει την στύση επώδυνη (νόσος του Peyronie).
- Αντικατάσταση κυττάρων του στυτικού ιστού του σώματος του πέους με κύτταρα συνδετικού ιστού (πυκνή ίνωση).
- Μικροπενίς, όταν το μεγαλύτερο μέρος του άξονα του είναι κρυμμένο στον υποδόριο λιπώδη ιστό - το ορατό τμήμα του όργανου σε στύση είναι μικρό, γεγονός που αντικειμενικά περιπλέκει τη σεξουαλική ζωή.
- τραυματισμοί του πέους?
- Η σωματική δυσμορφοφοβία είναι η έμμονη δυσαρέσκεια του άνδρα με το μέγεθος του πέους (εντελώς φυσιολογικό από ανατομική άποψη), απουσία πιο σοβαρών ψυχικών παθήσεων (αν το μήκος του πέους σε στύση είναι 180 mm ή περισσότερο, ο ασθενής μπορεί να αρνηθεί τη χειρουργική διόρθωση).
Οι άντρες που παραπονιούνται για μικρό πέος παρά το ότι έχουν αρκετό μήκος συνήθως υποφέρουν είτε από δυσμορφία πέους (BDD) είτε από φόβο για μικρό πέος (SPA). Και στις δύο περιπτώσεις, οι άνδρες υποτιμούν σταθερά το μέγεθος του πέους τους και υπερεκτιμούν το μέσο μέγεθος άλλων ανδρών.
Μια ένδειξη για πλαστική χειρουργική για την επιμήκυνση του ανδρικού γεννητικού οργάνου μπορεί να είναι η επιθυμία του ασθενούς, η οποία καθορίζεται από τις αισθητικές του εκτιμήσεις (υπό την προϋπόθεση ότι δεν υπάρχουν αντενδείξεις), για παράδειγμα, εάν το εμφανές μήκος του πέους σε στύση είναι μικρότερο από 120 mm.
Προετοιμασία
Η προπαρασκευαστική διαδικασία ξεκινά με μια διαβούλευση με έναν ουρολόγο, ο οποίος θα εξετάσει τον ασθενή, θα ανακαλύψει τους λόγους που τον οδήγησαν στη χειρουργική διόρθωση και θα βεβαιωθεί ότι δεν έχει ασθένειες των ουρογεννητικών οργάνων. Στο πλαίσιο της προεγχειρητικής εξέτασης, ο ασθενής υποβάλλεται σε εξέταση αίματος: κλινική εξέταση, γλυκόζη, βιοχημική σύσταση, πήξη, ομάδα αίματος και παράγοντας Rh, παρουσία σύφιλης, ηπατίτιδας Β και C, λοίμωξη HIV. Αρχικά θα υποβληθεί σε ακτινογραφία και ηλεκτροκαρδιογράφημα.
Ο κατάλογος των εξετάσεων πριν από την επέμβαση μπορεί να επεκταθεί ανάλογα με την παρουσία χρόνιων παθήσεων στον ασθενή.
Ο ασθενής θα μιλήσει με τον αναισθησιολόγο και θα ενημερωθεί ότι εφόσον η επέμβαση θα γίνει υπό αναισθησία, δεν πρέπει να φάει ή να πιει για τις επόμενες οκτώ ώρες για να αποφύγει τον πνιγμό από εμετό.
Την παραμονή της επέμβασης πρέπει να ξυρίσετε την ηβική σας τρίχα.
Τεχνική συνδεσμοτομής
Η πραγματική χειρουργική διαδικασία περιλαμβάνει την κοπή του επιφανειακού χόνδρινου συνδέσμου που συγκρατεί το πέος σε μια συγκεκριμένη θέση. Αυτός ο χειρισμός σας επιτρέπει να τραβήξετε το πέος έξω από κάτω από τη μήτρα χωρίς να παραβιάσετε την ανατομική του ακεραιότητα.
Η επέμβαση γίνεται ανοιχτά μέσω μιας τομής που γίνεται συχνά στην περιοχή του οσχέου (στη μέση γραμμή) ή στο κάτω μέρος του ηβικού οστού όταν απαιτείται η μεγαλύτερη έκθεση του κρυφού τμήματος του άξονα του πέους. Συνήθως, η διαδικασία συζητείται πριν από την επέμβαση και καθορίζεται ανάλογα με τη λύση του προβλήματος.
Τα σύγχρονα χειρουργεία είναι συχνά εξοπλισμένα με ενδοσκοπικό εξοπλισμό όπου γίνονται μικροτομές.
Η κλασική μέθοδος είναι η κοπή του συνδέσμου και το τέντωμα του πέους σε ένα συγκεκριμένο μήκος, έως και 25-50 mm (ανάλογα με το μήκος του κρυφού τμήματος του άξονα). Ράψιμο και στερέωση του επιμήκους οργάνου με φορείο.
Μια πιο σύγχρονη μέθοδος περιλαμβάνει την αφαίρεση του λίπους του ασθενούς από τις περιοχές όπου συσσωρεύεται κατά τη διάρκεια της επέμβασης. Το λίπος εισάγεται στην κοιλότητα του κομμένου συνδέσμου (lipofilling), το οποίο προάγει την επούλωση του ιστού και αποτρέπει τις συμφύσεις. Στη συνέχεια δημιουργείται ένα ράμμα. Ο δεύτερος τύπος παρέμβασης διαρκεί λίγο περισσότερο.
Η πλήρης απελευθέρωση των σηραγγωδών σωμάτων από την ηβική περιοχή σχετίζεται με σημαντικό κίνδυνο διάσπασης των νευροαγγειακών δεσμών του πέους, με αποτέλεσμα την απονεύρωση και την αποαγγείωση του πέους.
Η ίδια η επέμβαση διαρκεί περίπου 30-60 λεπτά, ο ασθενής παραμένει στην κλινική για μια μέρα, αλλά η επιτυχία διευκολύνεται από την κατάλληλη μετέπειτα φροντίδα, που είναι η δεύτερη και απαραίτητη φάση επιμήκυνσης του πέους.
Αντενδείξεις για την εφαρμογή
Η δυνατότητα χειρουργικής επέμβασης εξετάζεται μόνο στην ηλικία των 18 ετών.
Δεν πρέπει να έχει ψυχικές ασθένειες, αιμορραγική τάση, ασθένειες του ουρογεννητικού συστήματος, κακοήθεις όγκους ή διαβήτη.
Η επέμβαση δεν πραγματοποιείται σε περιόδους οξέων λοιμωδών νοσημάτων του ασθενούς ή/και έξαρσης χρόνιων νοσημάτων.
Συνέπειες μετά τη διαδικασία
Μετά από μια συνδεσμοτομή, οι λειτουργίες του σεξουαλικού οργάνου (ούρηση και στύση) διατηρούνται συνήθως πλήρως. Ο μυϊκός ιστός, οι σύνδεσμοι και τα αγγεία που είναι υπεύθυνα για αυτές τις λειτουργίες δεν επηρεάζονται κατά τη διάρκεια της επέμβασης. Η λεμφική παροχέτευση κατά τη συνδεσμοτομή δεν πρέπει να διαταράσσεται, καθώς τα λεμφικά αγγεία δεν πρέπει να υποστούν βλάβη εάν η επέμβαση γίνει σωστά. Ωστόσο, είναι πιθανό να εμφανιστεί ελαφρύ πρήξιμο στην χειρουργική περιοχή και να εμφανιστούν μώλωπες. Η πρόσβαση μέσω του οσχέου είναι πιο ανεκτή, το ράμμα επουλώνεται πιο γρήγορα, αλλά η τομή στο ηβικό οστό περιπλέκεται συχνότερα από αιματώματα και πρήξιμο.
Η χρήση γενικής αναισθησίας προκαλεί υπνηλία και ο διαταραγμένος συντονισμός της προσοχής συνήθως εξαφανίζεται εντός 24 ωρών, ακόμη και στους πιο ευαίσθητους ασθενείς.
Επιπλοκές μετά τη διαδικασία
Παραδόξως, οι κύριες παρενέργειες αυτής της διαδικασίας είναι η υποτροπή, η βράχυνση του πέους και η έλλειψη υποστήριξης του πέους κατά τη διάρκεια της στύσης, που οδηγεί σε δυσκολία στη σεξουαλική επαφή και διείσδυση.
Επιπλοκές μετά τη διαδικασία είναι σίγουρα πιθανές. Ωστόσο, πρόκειται για επέμβαση. Εάν εμφανιστούν ανεπιθύμητες συνέπειες, θα πρέπει να συμβουλευτείτε έναν γιατρό για συμβουλές σχετικά με τα απαραίτητα μέτρα.
Η σφράγιση ραμμάτων μετά από συνδεσμοτομή είναι μια φυσιολογική διαδικασία. Η ουλή που σχηματίζεται είναι πάντα πυκνή. αργότερα θα είναι πιο μαλακό. Τα ράμματα θα επουλωθούν σε περίπου τρεις εβδομάδες. Για κάποιους είναι νωρίτερα, για άλλους είναι αργότερα.
Η διαπύηση των ραμμάτων υποδηλώνει βακτηριακή λοίμωξη και σε καμία περίπτωση δεν είναι απαραίτητο να "εισαχθεί μόλυνση κατά τη διάρκεια της επέμβασης". Ο ασθενής μπορεί να είχε μια χρόνια μολυσματική διαδικασία. Η μόλυνση συνήθως αντιμετωπίζεται με αντιβακτηριακά φάρμακα. Για να τα συνταγογραφήσετε, πρέπει να συμβουλευτείτε γιατρό.
Δεν πρέπει να εμφανίζονται πλάκες μετά από συνδεσμοτομή. Αυτά, που οδηγούν σε καμπυλότητα του πέους και άρα πόνο, εξαλείφονται χειρουργικά σε αυτή την επέμβαση. Αυτός είναι ο πολλαπλασιασμός του ινώδους ιστού στον χιτώνα αλβουγινέα του στυτικού ιστού. Η κύρια αιτία εμφάνισής τους λέγεται ότι είναι το μικροτραύμα στο πέος (συνήθως κατά τη σεξουαλική επαφή) με την ανάπτυξη μικροαιμορραγιών, στις οποίες στη συνέχεια σχηματίζονται περιοχές συνδετικού ιστού. Εάν εμφανιστούν ξανά πλάκες, θα πρέπει, πρώτον, να συμβουλευτείτε έναν γιατρό και, δεύτερον, να σκεφτείτε με το γιατρό σας ποια είναι η αιτία της εμφάνισής τους.
Σίγουρα μπορεί να εμφανιστεί ουλή μετά από συνδεσμοτομή, καθώς σε κάθε επέμβαση εμφανίζονται μετεγχειρητικές ουλές. Με τον καιρό θα μαλακώσουν και θα χαλαρώσουν. Πολλά εξαρτώνται από την ποιότητα του δέρματος του ασθενούς και την ικανότητα του χειρουργού. Η φυσιοθεραπεία και άλλες μέθοδοι χρησιμοποιούνται για την εξάλειψη των μετεγχειρητικών ουλών. Εάν η ουλή σας ενοχλεί πολύ, μπορείτε να συμβουλευτείτε έναν γιατρό σχετικά.
Φροντίδα μετά τη διαδικασία
Στην μετεγχειρητική περίοδο, μπορεί να συνταγογραφηθούν αναλγητικά για την ανακούφιση του πόνου. Ο επίδεσμος εφαρμόζεται κάθε 2-3 ημέρες και τα ράμματα αφαιρούνται συνήθως 14 ημέρες μετά την επέμβαση. Συνιστάται η αποφυγή της σεξουαλικής επαφής για 1-1,5 μήνα.
Ένα υποχρεωτικό μετεγχειρητικό βήμα για κάθε είδους χειρουργική επέμβαση είναι η χρήση φορείου (για τις πρώτες τρεις εβδομάδες, μερικές φορές για μεγαλύτερες περιόδους) και στη συνέχεια φορείο. Χωρίς αυτό, η επέμβαση μπορεί να είναι άσκοπη καθώς ο σύνδεσμος κατά μήκος της γραμμής ρήξης επουλώνεται και το πέος επιστρέφει στην αρχική του θέση. Επιπλέον, το τέντωμα του γεννητικού οργάνου σας επιτρέπει να το επιμηκύνετε κατά άλλα 15-25 mm.
Η ελάχιστη περίοδος για να φορέσετε μια επέκταση είναι δύο μήνες. Τις μετεγχειρητικές ημέρες φοριέται μόνο για μία έως δύο ώρες, αργότερα έξι έως οκτώ ώρες καθημερινά. Φροντίστε να το βγάλετε το βράδυ.
Ο σύνδεσμος επουλώνεται υπό την επίδραση του φορείου, αλλά όχι κατά μήκος της γραμμής κοπής, αλλά σε τεντωμένη θέση. Η παρουσία του ίδιου του λίπους του ασθενούς στην κοιλότητα της τομής προάγει την ταχεία κοκκοποίηση ιστού.
Πρέπει να τεντώσετε το πέος σταδιακά και προσεκτικά, αποφεύγοντας τον πόνο και ακολουθώντας αυστηρά τις συστάσεις του γιατρού. Μόνο μια μικρή ένταση πρέπει να γίνει αισθητή.
Κριτικές
Οι κριτικές για τη λειτουργία είναι διαφορετικές. Κάποιοι παραπονιούνται για επιπλοκές, αιματώματα και πυρετό. Κατ' αρχήν, τέτοια παράπονα είναι τυπικά στην πρώιμη μετεγχειρητική φάση και πρέπει να παραπέμπονται σε γιατρό. Κάθε σώμα είναι μοναδικό και τα ράμματα χρειάζονται τουλάχιστον 10-14 ημέρες για να επουλωθούν.
Τα αποτελέσματα της συνδεσμοτομής δεν ήταν πάντα ευνοϊκά. Η ικανοποίηση ασθενών και συντρόφων κυμαίνεται μεταξύ 30 και 65%. Κατά μέσο όρο, η επέμβαση αυξάνει το μήκος ηρεμίας του πέους κατά 1-3 cm. Τα χαμηλά ποσοστά ικανοποίησης καθιστούν αυτή τη χειρουργική τεχνική δυσμενή για πολλούς ασθενείς.
Επιπλέον, τίθεται συχνά το ερώτημα εάν είναι δυνατόν να επιμηκύνει το πέος αυξάνοντας παράλληλα το πάχος του. Αυτό δεν συνιστάται. Οι ειδικοί συνιστούν να κάνετε πρώτα μια συνδεσμοτομή. Μόνο αφού σταματήσετε όλα τα μέτρα για να τεντώσετε το πέος με μια επέκταση που σφίγγει το όργανο, κάτι που είναι απαράδεκτο μετά την αύξηση του πάχους του πέους, μπορείτε να προχωρήσετε στο επόμενο στάδιο.